Exit tax: co niektóre kraje pobierają za wyjazd

W kilku jurysdykcjach sama emigracja jest zdarzeniem podatkowym. Logika jest prosta z punktu widzenia państwa: zyski narosłe w czasie rezydencji należą do jego podstawy opodatkowania, a po wyjeździe może już nigdy nie móc ich opodatkować. Opodatkowuje je więc przy wyjściu.

Jak to zwykle działa

• Z chwilą ustania rezydencji uznaje się, że zbyto określone aktywa po wartości rynkowej w tym dniu, i opodatkowuje się domniemany zysk.
• Zakres bywa różny: często udziały i prawa w przedsiębiorstwach, czasem szerzej, a nieruchomości traktuje się zwykle osobno, ponieważ kraj i tak zachowuje prawo ich opodatkowania.
• Progi i testy okresu posiadania zwykle obowiązują, więc zwykli oszczędzający są najczęściej poza zakresem, a właściciele znacznych pakietów udziałów — w nim.
• Odroczenie bywa dostępne — należność można przesunąć, czasem pod zabezpieczenie, a w niektórych reżimach anulować, jeśli wróci się w określonym terminie.

Które kraje to stosują, do czego i na jakim poziomie, zmienia się; sprawdza się to dla własnego kraju przed ustaleniem daty, a nie po.

Dlaczego termin znaczy więcej niż kraj docelowy

Należność powstaje w chwili ustania rezydencji. Dlatego kolejność działań przy przeprowadzce jest decyzją finansową, a nie logistyczną.

• Zbycie aktywa przed wyjazdem i po nim to dwie różne transakcje o różnych skutkach, a to, która jest lepsza, nie zawsze jest oczywiste.
• Przeprowadzka w jednym roku podatkowym zamiast w innym może zmienić to, co wchodzi w zakres.
• Struktura przebudowana tuż przed wyjazdem zwraca uwagę właśnie dlatego, że termin jest widoczny.

Inne obciążenia z tej samej rodziny

• Okres dalszego opodatkowania. Niektóre kraje nadal traktują byłego rezydenta jako rezydenta przez określoną liczbę lat po przeprowadzce do jurysdykcji o niskich podatkach, zwłaszcza gdy powiązania pozostają.
• Podatek u źródła przy sprzedaży przez nierezydenta. Wiele krajów zachowuje prawo opodatkowania zysków z własnych nieruchomości, bez względu na właściciela, i egzekwuje je, wymagając od kupującego zatrzymania części ceny.
• Dalsza ekspozycja spadkowa wynikająca z przepisów o domicylu lub długim pobycie, co jest sprawą odrębną od podatku dochodowego i trwa dłużej niż on.

Praktyczne stanowisko

Nie chodzi o to, że exit tax czyni przeprowadzkę nieatrakcyjną. Chodzi o to, że kolejność działań staje się kosztowna w razie błędu, a kolejność ustala się w kraju opuszczanym, nie w tym, do którego się wjeżdża.

Osoba sprzedająca program pobytowy nie jest tą, którą należy o to pytać. Istotna porada pochodzi od doradcy podatkowego w obecnej jurysdykcji, uzyskana przed przeprowadzką, a nie w jej trakcie, a pytania są proste: czy mój kraj pobiera podatek przy wyjeździe, co wchodzi w zakres i czy planowana przeze mnie kolejność poprawia, czy pogarsza sytuację.