Co Państwa nowy bank zgłasza o Państwu i komu

Automatyczna wymiana informacji o rachunkach finansowych to tło, na którym odbywa się dziś każda przeprowadzka. Warto ją zrozumieć wprost, bo wiedza o tym, co jest zgłaszane, usuwa większość obaw i wszystkie złe niespodzianki.

Mechanizm w skrócie

Instytucje finansowe w uczestniczących jurysdykcjach ustalają rezydencję podatkową posiadaczy rachunków i zgłaszają rachunki nierezydentów własnemu organowi podatkowemu, który przekazuje je do kraju rezydencji podatkowej posiadacza. Dzieje się to co roku i niezależnie od tego, czy ktokolwiek o to prosi.

Co jest zgłaszane

• Dane identyfikacyjne: imię i nazwisko, adres, data urodzenia, jurysdykcja rezydencji podatkowej oraz numer identyfikacji podatkowej, jeśli istnieje.
• Numer rachunku i instytucja.
• Saldo lub wartość na koniec okresu.
• Dochody zaksięgowane w okresie — odsetki, dywidendy i przychody brutto ze sprzedaży aktywów finansowych, zależnie od rodzaju rachunku.

Czego się nie zgłasza

Nie zgłasza się transakcji, tego, na co wydano pieniądze, ani posiadanych nieruchomości. Nieruchomość nie jest rachunkiem finansowym i nie podlega temu mechanizmowi — choć może być widoczna w księdze wieczystej danego kraju, a dochód z najmu trzeba zgłosić samodzielnie niezależnie od wszystkiego.

Część ważna dla przeprowadzającego się

Wszystko zależy od rezydencji podatkowej zapisanej przez bank. Bierze się ją z samocertyfikacji podpisywanej przy otwarciu rachunku i aktualizowanej, gdy zmieniają się okoliczności.

• Samocertyfikacja rezydencji, której się nie ma, to fałszywe oświadczenie, a nie szara strefa, i podpisuje je Państwo osobiście, a nie doradca.
• Poinformowanie banku o przeprowadzce to Państwa obowiązek, zwykle sprowadzający się do formularza, a nie do udręki.
• Rok przejściowy bywa zgłaszany do dwóch krajów. To normalne i nie świadczy o niczym złym; odzwierciedla zmianę rezydencji w trakcie okresu.
• Stare rachunki nadal są zgłaszane. Rachunek pozostawiony w kraju, który Państwo opuścili, jest zgłaszany według rezydencji, jaką ma w aktach.

Jak być nudnym

Celem jest, by każdy dokument opowiadał tę samą historię: rezydencja na formularzach bankowych zgadza się z miejscem, w którym faktycznie Państwo mieszkają, z miejscem składania zeznań i z liczbą spędzonych dni. Zapytania wywołują rozbieżności — nie majątek, nie przeprowadzka, nie posiadanie rachunku za granicą, bo to wszystko jest zwyczajne.

Praktyczna lista kontrolna jest krótka. Zaktualizować samocertyfikacje po przeprowadzce. Zamknąć lub ponownie zadeklarować uśpione rachunki w kraju, który Państwo opuścili. Zachować dowody liczby dni. I składać zeznania tam, gdzie należy, także w roku przeprowadzki, gdy często wymagane są dwa zeznania, a pamięta się zwykle o jednym.