Budynki drukowane w 3D w Dubaju: pierwsza licencja Nakheel w Al Furjan Hills i cel 25% nowych budynków do 2030 roku

Na początku 2024 roku wiadomość o „pierwszej w Dubaju licencji na budowę drukowaną w 3D” krążyła jako znak, że domy będą wkrótce wychodzić z maszyny jak papier z drukarki. Fakty są węższe, a przy tym ciekawsze: licencja była prawdziwa, budowa rzeczywiście zajęła tygodnie, a nie miesiące, ale na rynku nadal nie ma ani jednego całego domu, wydrukowanego i sprzedanego. Oto, co naprawdę się wydarzyło i jak powinien to czytać kupujący.

Co naprawdę się wydarzyło

W grudniu 2023 roku Trakhees, organ planowania i rozwoju stref wolnocłowych Ports, Customs and Free Zone Corporation (PCFC), wydał Nakheel pierwszą w Dubaju licencję na budowę drukowaną w 3D, dla projektu Al Furjan Hills w Al Furjan. W lutym 2024 roku Nakheel poinformował, że sam druk zajął 20 dni: ramię robota układało mieszankę cementową warstwa po warstwie.

Szczegół, który często ginie: wydrukowany obiekt to stróżówka, wejście na teren osiedla, a nie dom. Jest to pierwszy licencjonowany w Dubaju budynek wzniesiony metodą druku 3D do użytku komercyjnego, a przede wszystkim praktyczny test technologii i przepisów, a nie gotowy produkt dla kupujących.

Przepisy i cele

• Druk 3D w budownictwie reguluje Uchwała Rady Wykonawczej Dubaju nr 24 z 2021 roku: firmy rejestrują się w urzędzie miejskim i uzyskują licencję.
• Deklarowany cel emiratu to 25% nowych budynków z wykorzystaniem druku 3D do 2030 roku.
• Regulator wskazuje na redukcję nawet o 80% kosztów pracy ręcznej na budowie i o 60% czasu budowy.
• Uczestnicy rynku szacowali w 2024 roku, że projekty są tańsze o 15-20% od tradycyjnych, a budowa ścian szybsza o około 40%. Jedna willa pokazowa była drukowana około 180 godzin, choć cała budowa nadal zajęła około sześciu miesięcy.

Ta ostatnia liczba jest kluczowa. Druk obejmuje ściany; fundamenty, stropy, dach, instalacje MEP, okna i wykończenie wykonuje się tradycyjnie. Dlatego łączny czas budowy skraca się znacznie mniej, niż sugerowałby sam czas druku.

Stan na 2026 rok

Wydrukowane obiekty w Dubaju istnieją: poza stróżówką Nakheel są to wille pokazowe, w tym największa wydrukowana willa w kraju w Al Aweer. Nie znaleźliśmy jednak obecnie na sprzedaż żadnych projektów mieszkaniowych, w których kupujący otrzymuje w pełni wydrukowany dom. Cel 25% do 2030 roku wygląda ambitnie: w 2026 roku udział drukowanych domów w rzeczywistych odbiorach pozostaje marginalny.

Co to oznacza dla kupującego

Jeśli deweloper reklamuje w projekcie druk 3D, nie jest to samo w sobie powód do rabatu ani do dopłaty. To pytanie do dokumentów. Warto potwierdzić:

• które elementy są drukowane: tylko ściany czy także konstrukcja nośna;
• czy wykonawca posiada licencję na druk 3D i kto wydał pozwolenie na budowę;
• jak udokumentowana jest gwarancja konstrukcyjna: według prawa ZEA odpowiedzialność wykonawcy i projektanta za elementy nośne trwa dziesięć lat, a drukowane ściany nie są wyłączone;
• co mówi ubezpieczyciel: polisa na niestandardową metodę budowy może być wyceniana inaczej.

Praktyczny wniosek: termin oddania, wiarygodność dewelopera i escrow nadal liczą się bardziej niż metoda budowy. Opóźnienia pozostają największym ryzykiem off-plan w Dubaju, a druk 3D samodzielnie go nie usuwa.

Al Furjan to jedna z bardziej ugruntowanych dzielnic rodzinnych w zachodniej części miasta; zobacz naszą stronę dzielnicy Al Furjan i tekst o Richmond District, a także nasz profil dewelopera Nakheel, czyli głównego dewelopera stojącego za tym osiedlem.